بیا روی ادامه مطلب

رشته دراگون بوت درسومین دوره المپیاد ایرانیان دوباره حضور پیدا خواهد کرد

اما ابها ماتی وجود دار:

1-سهميه رشته دراگون واسه مسابقات المپياد فقط 10 استان بيشتر نيست چيزي كه مبهمه اينه كه ملاك انتخاب اين 10 استان چه خواهد بود

2-زمانبندي مسابقات هنوز مشخص نيست و اعلام نشده

3-فقط متولدين سالهاي:1368-69-70-71-72 ميتوانند در اين مسابقات شركت كنند

قایق اژدها را دیده­اید. آن قایق­های باریک با سرهای اژدهاگونه و پارو­زنان نشسته به ردیف و آن طبال پرشور که بر سر قایق تیم را تشویق و تهییج میکند. اینجا هم عیدی طبل، جز زخم و چوب نیست.

حکایت این عید چینی را در منابع مختلف و با روایتهای متفاوت آورده­اند. مختصر آن که شاعری به نام چو یوان از ایالت جو به مقام وزارت در دولت میرسد اما به ناگهان مورد قهر و غضب امپراطور قرار گرفته و تبعید میشود و در این "دولت فقر" عموم اشعارش را می­سراید. در نهایت از سر دلتنگی به رودخانه "می لو" رفته، "نحو" را فراموش و "محو" را برمی­گزیند (278 پیش از میلاد). برخی هم این غرق خودخواسته را ناشی از اندوه تصرف پایتخت دولت جو توسط دولت چین دانسته­اند (اینها بیشتر انگیزه سیاسی داشته­اند تا بعد مسئله تبت را پیش بکشند!).

به هرحال ماهیگیران با قایق­هایشان به رودخانه رفته و سعی میکنند با تطمیع و تهدید (اول غذا و بعد سر و صدا) ماهی­ها را از خوردن شاعر برحذر دارند. ولی ماهی اگه از آب هم سیر بشه، از شاعر نمیگذره. چند سال باید بگذرد تا همچو شاعری به دست ماهیها بیفتد؟

چینی ها این روز را عید میگیرند. کتاب اشعار چو یوان و دیگر شعرای باستانی چین را باز می­کنند و میگویند:

ای چو یوان جویی، امروز مرا جویی، باشد که به نیکویی، از بخت خوشم گویی الی آخر !!

من البته شعرهایش را نخوانده­ام ولی مرگش که شاعرانه­تر از همتای ایرانی خود صابر ادیب بود که به فرمان اتسز خوارزمشاه به جیحون افکنده شد.

بعید نیست که شکل اژدهای قایق و طبل زنی ریشه در این قصه تاریخی داشته باشد.